’s Ochtends om 06.45 uur, nog voor het ontbijt, ging Astrid van Run (51) in haar bikini naar buiten. Een paar graden boven nul was het; op de hellingen van de Heklavulkaan in de verte lag nog sneeuw. Maar het water van de hottub, vlak naast het hotel, was heerlijk warm. ‘Ik zag de zon boven de bergen uitkomen, paarden door de wei galopperen. En boven mijn hoofd vlogen vogels. Een mooiere manier om de dag te beginnen kan ik me nauwelijks voorstellen.’ Een reis naar IJsland stond…

Een drietalig bord meldt in het Duits-Italiaans-Ladinisch dat wij in ons dorpje Wengen-La Valle-La Val zijn aangekomen. Dit plaatsje in Sud-Tirol ligt in het hart van de Italiaanse Dolomieten. De kamer van ons hotel heeft een eigen veranda waar het adembenemend stil is en die uitzicht biedt op de bloemrijke graslanden van het Gadertal. De inloopwandeling vertrekt vanuit het dorp (op 1365 meter) en brengt ons hart al danig aan het bonzen van de inspanning. We lopen de tocht desondanks volgens het boekje in precies drie uur. Het…

‘Moet je kijken, een duikende visarend!’ We zijn nog maar nauwelijks geland en Panama is gelijk een onontkoombaar vogelland. Op dit smalle strookje land komen de trekroutes van Noord- en Zuid-Amerika samen. Soorten die in andere landen honderden kilometers van elkaar gescheiden zijn, vliegen hier soms gewoon door elkaar heen. Gevolg: meer dan 900 vogelsoorten op een piepklein gebied. Hoofdstad Panama City illustreert de vogelrijkdom. De metropool grenst pal aan Panama Bay, een getijdengebied met een vogelrijkdom als onze eigen Waddenzee. De tienkoppige SNP-reisgroep krijgt al vlak na…

De schemering ruikt naar sinaasappelbloesem. De zon zakt in hoog tempo weg achter de horizon; in de boomgaard van Riad El Aissi tjirpt een krekelkoor. Op de tafel voor me ligt, naast een trosje dadels, een oranjerode steen. En aan die steen is met gerafeld lint een briefje bevestigd. Jbel Gite Masrarin staat erop. De ‘Het-is-goed-samen-zijn rots’. Was getekend: Niels Leenders. Dat kleine stukje steen is afkomstig van de Jbel Lkest, met 2359 meter de hoogste berg van de Anti-Atlas. De berg die we, drie dagen geleden, als…

‘What’s your name?’, schrijft een meisje van een jaar of negen behoedzaam met een krijtje op de houten tafel. Vijftien paar ogen staren ons gespannen aan. Voorzichtig pak ik het krijtje en zet duidelijk ‘Petra’ onder de vraag. Het meisje kijkt verbaasd, fluistert wat totdat ik langzaam mijn naam uitspreek. Zachtjes probeert ze mijn uitspraak te imiteren, maar na een paar pogingen kijkt ze me lachend aan. In rap Vietnamees ratelt ze een heel verhaal. Het enige wat we denken te begrijpen, is dat we moeten gaan zitten. De…

Tegenwoordig neem je een ezel niet uit noodzaak mee de bergen in, maar voor de kinderen (en ook een beetje voor jezelf). Kinderen vinden bergwandelen in Frankrijk op zo’n manier ineens weer leuk, is de idee. Soms mogen ze op zijn rug, en na een lange dag zetten ze hem liefdevol in een wei, geven hem oud brood en mandarijnen, borstelen zijn stugge vacht en krabben zijn hoeven. Hij laat het zich onverstoorbaar aanleunen en als het klaar is, zijn vacht en de hoeven glimmend, helemaal schoon en…

Ken je de Vogezen? Affaire sérieuse hoor, qua heuvels. Bepaald geen Nederland. Stevig eten, goede wijn uit de Elzas, stokbroodjes met kaas bij het ontbijt, kommen koffie. Veel ruimte, veel groen, een spannende horizon, snelstromende rivieren én serieuze Ballons tot boven de 1.400 meter. En dat hele fraaie pakket eigenlijk binnen handbereik via SNP.

De een herkent het als een mini-versie van de Italiaanse laars. De ander noemt het net een gekromde vinger. Op de kaart van Griekenland herken je meteen de karakteristieke vorm van het schiereiland waar het Pilion-gebergte tot 1600 meter oprijst uit de diepblauwe Aegeïsche zee. Pilion ligt in de regio Magnisia, halverwege Athene en Thessaloníki. In april 2014 trok Ben van Hecke, Griekenland-specialist bij SNP, door Pilion om een van de mooiste wandelklassiekers van SNP te vernieuwen. Hij ervoer Pilion opnieuw als een unieke oase van verkoeling. Ben…