Na een tijdje merk je het pas: alles lijkt op elkaar in een besneeuwd bos. In de zomer zijn er nog paden, beekjes, markeringen, hekjes; maar in de winter sta je op een dikke deken van sneeuw waar hier en daar boomstammen uitsteken. Je sneeuwschoenen knerpen bij elke stap, adem verandert in witte wolkjes en op open plekken fonkelen ijskristallen in de zon. Geen idee waar we precies zijn, maakt ook niet uit, we lopen gewoon richting het noorden, tot we steeds meer lucht zien, wind in ons…

In 2015 wordt op verschillende plekken in Nederland, maar ook daarbuiten, stilgestaan bij de 125ste sterfdag van Vincent van Gogh. Het Van Gogh Museum in Amsterdam heeft zijn complete inrichting omgegooid om bezoekers opnieuw kennis te laten maken met de wereldberoemde schilder. Het beeld van de getergde armoedzaaier heeft plaatsgemaakt voor dat van een gedreven lastpak. Het oordeel over zijn talent is echter hetzelfde gebleven. Weergaloos. De laatste vijf maanden van zijn leven maakte Van Gogh praktisch elke dag een meesterwerk. De langgerekte landschappen die hij als laatste…

Er staat wilde haver in de berm. De dikke aren hangen als lampionnetjes aan de stengels en als je ze van de stengel afrist, vormen ze een soort bloem tussen je duim en wijsvinger. Rrrrr. Deze is nóg mooier. Rrrrr. ‘Kijk dan!’ Mijn reisgenoot is door iets anders betoverd: cipressen. En nog meer cipressen. Klik. Klikklikklik. ‘Maar we zijn nog niet eens in de Chianti!’, zeg ik. ‘Straks is je rolletje vol!’ Vanaf de luchthaven van Pisa rij je in anderhalf uur naar de Chianti en hoe dichter…

Ooit was het een eenzaam klooster op een bergpas. Een toevluchtsoord voor wandelaars, een plek waar pelgrims de nacht konden doorbrengen. Wie vandaag de dag Madonna di Campiglio bezoekt, kan de grijze kalkstenen kerktoren nog altijd zien staan. Maar eenzaam is Madonna al lang niet meer. Het klooster is omringd door pastelkleurige hotels. Geplaveide pleinen, balkonnetjes vol bloembakken. Een merkwaardige mix van authentiek en mondain. Geen toevluchtsoord meer, maar een uitvalsbasis. Overal zie je wandelaars: op de terrasjes, op de pleinen, in de straten. Bergschoenen, wandelstokken, rugzakken. Bezoekers…

De eerste etappe begint verre van rustig. Onze fietsreis bestaat uit drie fietsdagen van camping naar camping, die worden afgewisseld door een rustdag op elk van de campings. We zijn nog maar net met zijn vieren vertrokken vanaf de eerste, Les Sucheres, als de weg opeens een steile muur wordt, waar we letterlijk tegenaan botsen. Onze oudste dochter Meinou zucht diep, schakelt terug en zet zich schrap – zij weet al wat het is om steil te moeten klimmen. Julia echter, net acht jaar geworden, rijdt voor het…

Zeg Turkije en de woorden zee, zon en oude stenen borrelen boven. Dat er ruige Turkse hooggebergteketens bestaan, zoals het Taurusgebergte, is minder bekend. Voor klimmers en wandelaars die de Alpen te druk of te duur vinden is het Aladaglar Nationale Park een uitstekend alternatief: een onontgonnen en woest natuurgebied in Zuid-Anatolië, waar avontuurlijke mensen met een goede conditie ruim aan hun trekken komen.

Een jaar of twintig geleden bezocht ik als SNP reisleider in één jaar tijd de drie grote mediterrane eilanden Corsica, Sicilië en Sardinië. En met de jeugdige onbesuisdheid van toen, velde ik een hard (en veel te ongenuanceerd) oordeel: Sardinië moest het in schoonheid afleggen op haar twee mooiere en excentriekere zusjes. In de jaren die volgden ben ik dan ook geregeld teruggekeerd naar Corsica en Sicilië, maar liet ik Sardinië ‘links’ liggen. ‘Been there, done that…’, een beetje in die trant. Dit najaar keerde ik er min…

Trekt de Bourgondische levensstijl je aan en hou je van lekker eten en goede wijn, maar loop je de calorieën er wel graag weer af? Ben je geïnteresseerd in een gebied met zijn mensen, (eet-)cultuur en wijnen? Ga dan wijnwandelen. Heerlijk eten, wijnproeven en wandelen in de mooiste wijngebieden van Europa.

Met de geur van bonenkruid in de neus kijken we vanuit een woest kalklandschap uit over een turquoise gekleurde zee. Onder ons prijkt een oude Venetiaanse stad. We bevinden ons op de flanken van de Tulove Grede, een markante berg in het Velebitgebergte ten oosten van het nationale park Paklenica. Wie snel een idee van de veelzijdigheid van Kroatië wil krijgen, kan het best een berg aan de kust beklimmen. Cultuur én natuur liggen hier letterlijk aan je voeten.