Algarve de bicicleta!

Met een ruk aan de teugel komen paard en wagen abrupt tot stilstand. Hoog vanaf de bok staart de boer mij onderzoekend aan. Zijn ogen richten zich achtereenvolgens op mijn toerfiets, mijn ontblote benen en armen, mijn met zonnebrand ingesmeerde gezicht, en weer terug. Zijn gegroefde gelaat ligt half verborgen onder een pet, verweerde kleding bedekt zijn lichaam. Als Portugees weert hij de middagzon, maar ik geef me juist bloot. In zijn ogen ben ik waarschijnlijk een verdwaalde exoot tussen fruitbomen. Portugezen fietsen niet voor de lol. Onze blikken kruisen elkaar als ik passeer. Wat mij verbaast is zijn verbazing. We kijken elkaar na, tot ik verdwijn in een oceaan van sinaasappels, granaatappels en olijven.

Wat een rust ademt dit heuvellandschap. Waar zijn al die strandtoeristen waar de Algarve bekend om is? Juist, aan het strand, en niet in de binnenlanden. De zonaanbidders vallen op door onzichtbaarheid, verscholen tussen torenhoge oceaankliffen. Vooral lekker blijven liggen! Des te meer geniet ik als fietsende exoot van verstilde bergweggetjes. In Nederland probeerde ik mij gisteren nog staande te houden in herfststormen, maar na een paar uur vliegen fiets ik plotsklaps bij zomerse temperaturen tegen dertig graden Celsius. De tijdmachine bestaat.
Fruit is overal. De kuststrook kleurt uitbundig oranje, rood en geel. Als fietser moet je soms slalommen tussen rijpe granaatappels op de weg. Niemand raapt de kostbare vruchten op. De Portugese nonchalance is verbluffend, maar versterkt onmiskenbaar het mediterrane levensgevoel.

Krekelconcert

Verder landinwaarts golft het landschap wilder dan de oceaan beneden. De weelderige begroeiing kleurt de heuvels vele tinten groen. Boerderijtjes in pasteltinten hebben de moderniteit voorbij laten snellen. Stokoude olijven hebben de meest artistieke vormen. Alleen krekels doorbreken de stilte met een muzikaal optreden. Speciaal voor de eenzame fietser lijken ze alle registers te openen. Toch vang ik geen glimp op van de orkestleden.

Dieprood kleurt de aarde. Maanden van droogte hebben het struikgewas verdord, de naakte grond zet het landschap in vlam. In het bergdorp Santa Catarina maken ambachtslieden tegels en dakpannen van de aarde. Vroeger bouwde men hele kastelen van rode natuursteen. Een aardbeving in 1755 verwoestte nagenoeg alle oudheid in de Algarve. De burcht op een heuveltop in het fraaie vestingstadje Silves is een van de laatst overgebleven kroonjuwelen, de vesting rijst kolossaal op uit de rode aarde.

fietsen-algarve-portugal

Pousada

De oceaan lonkt voortdurend. Hij glimlacht in de zon als ik op twee wielen de bergen trotseer. Het is de aantrekkingskracht van een andere wereld. Ik geef toe aan de lokroep van het water. Veertig kilometer grotendeels bergafwaarts, op de vleugels van de zwaartekracht.
Maar eerst een tussenstop halverwege in het schilderachtige Estoi, waar ik de nacht koninklijk doorbreng in de pousada, een negentiende-eeuws paleis verscholen in het groen, thans een vijfsterrenhotel. Mijn fiets parkeer ik naast een glimmende Mercedes. In sporttenue positioneer ik mij in een chique fauteuil onder een kroonluchter; de kamerbrede spiegel weerkaatst mijn glimlach. De tuin in Franse stijl is paradijselijk. Hier wil ik blijven.

quinta-da-lua-algarve

Flamingo’s

Ongecompliceerdheid tekent het leven op de Ecovia, een verkeersvrije fietsroute langs de gehele zuidkust, waaronder het Parque Natural da Ria Formosa, een uitgestrekt waddengebied, met zoute moerassen, slikken, schorren, zoutpannen, zandeilandjes en kanalen. Flamingo’s, zilverreigers en lepelaars stappen parmant door het ondiepe water. De drukke kustwegen zijn zichtbaar noch hoorbaar. In lijn met de exquise overnachting in de pousada verruil ik mijn toerfiets voor een geavanceerde tweewieler, de e-bike, uitgerust met een krachtige elektrische hulpmotor. Moeiteloos trekt hij me door rul zand. Opvallend hip oogt de fiets, met robuuste vering. Fietsverhuurder Martin looft het comfort van zijn paradepaardje. Voor SNP levert hij zowel toerfietsen als e-bikes. Vandaag is hij mijn gids. Enthousiast praat hij over zijn vertrek uit Nederland naar de Algarve om zijn droom werkelijkheid te maken: mensen op een fiets laten genieten van dit mediterrane land dat zijn hart stal. Martin leidt me langs flamingo’s, cactushagen, vliegdennen, en een schaapskudde met herder. Verbazingwekkend zijn de vele vissersbootjes die bij eb vastliggen in de moerasbodem; de zeevloot in het zand oogt surrealistisch. Bij vloed bevrijdt het rijzende water de vaartuigen uit hun gevangenschap.

De aantrekkingskracht van kustplaats Tavira is onweerstaanbaar. Ik slenter over de oude Romeinse brug over de rivier Gilão, langs de burcht, vele kerken, een oud paleis en sfeervolle terrasjes aan het water. De ondergaande zon spiegelt rood in de rivier. Het silhouet van vissers aan de overkant trekt mijn oog. De halogeenlamp van mijn e-bike verlicht de slingerweg tussen olijfbomen naar mijn exclusieve accommodatie. Vanuit het zwembad staar ik naar de sterrenhemel. Ik zoek het steelpannetje, maar even lijk ik in de sterren de vorm van een fiets te herkennen.

flamingo-algarve-portugal

Dit artikel is geschreven door Pieter Baken.

Ontdek deze reis:
Quinta da Lua, Portugal. Een 8-daagse lichte individuele fietsvakantie Algarve vanuit een quinta/hotel. Vanaf € 495.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *