Fietsvakantie Allier: fietsen in hartje Frankrijk

De eerste etappe begint verre van rustig. Onze fietsreis bestaat uit drie fietsdagen van camping naar camping, die worden afgewisseld door een rustdag op elk van de campings. We zijn nog maar net met zijn vieren vertrokken vanaf de eerste, Les Sucheres, als de weg opeens een steile muur wordt, waar we letterlijk tegenaan botsen. Onze oudste dochter Meinou zucht diep, schakelt terug en zet zich schrap – zij weet al wat het is om steil te moeten klimmen. Julia echter, net acht jaar geworden, rijdt voor het eerst mee op haar eigen fiets in plaats van op een aanhangfiets. Met geen mogelijkheid krijgt ze de trappers nog rond, ook niet als ik haar in de lichtste versnelling heb geholpen. Ik duw haar de rest van de klim omhoog. Maaike roept in lichte paniek, die ik ook voel: ‘Lekker begin, zeg!’

De eerste kennismaking met de heuvels van de Allier mag er zijn. Gelukkig wacht er aan het eind van elke klim altijd een beloning. In dit geval is dat een heerlijk stil landweggetje over glooiende heuveltoppen waar we met een lichte tred over verder rijden. Aan weerszijden van de weg staat een heg, die voor vermaak zorgt, want er groeit en leeft van alles in. We zien varens, klaver en distel, tal van insecten en dieren.

fietsvakantie-allier-koeien

En voortdurend vliegen er enthousiaste mussen uit op, steeds als we passeren. Af en toe staart een kleine kudde witte Charleroi-koeien ons nieuwsgierig aan vanachter de heg of werpt een machtige eik, die boven de heg uittorent, zijn schaduw over ons en de weg. Hun stammen zijn véél dikker dan we gewend zijn in Nederland. ‘Eikenbomen kunnen wel 2000 jaar worden’, vertel ik erbij, ‘dus deze moeten ook wel héél oud zijn.’
‘Hoe oud dan?’
‘Een paar eeuwen schat ik toch zeker.’

Terwijl het rood langzaam van onze kaken verdwijnt en het zweet opdroogt, krijgen we steeds meer oog voor het landschap, dat er wezen mag. De heggen langs de weg blijken slechts een klein deeltje van een dicht vlechtwerk dat alle heuvels bedekt en een donkergroen raster legt over frisgroene weilanden.

fietsvakantie-allier-eikenboom

Bonjour, le petit!

De eindstreep van de eerste etappe halen we uiteindelijk makkelijk. Na een perfecte rustdag, die zich grotendeels afspeelde in en rond het zwembad van camping Tournesol (slechts zes staanplaatsen!), pakken we de draad op van de tweede etappe. Kort na vertrek in La Chapal (acht huizen en een Romaanse kerk uit de middeleeuwen) worden we verrast door een enorme stoet wielrenners, die ons de weg afsnijdt. Er komt geen einde aan het voorbij razende peloton. Wat is hier aan de hand? Al eerder vielen ons de feestelijk uitgedoste fietsen op, uitgestald op dorpspleinen en bij plaatsnaamborden, en de affiches waarop de ‘semaine de velo’ werd aangekondigd. Eén van de renners, even uit de koers gestapt om een stokbroodje op te peuzelen, licht toe: ‘Het is de ‘week van het fietsen’ in de Allier. Vanuit heel Frankrijk komen fietsers hierheen om deel te nemen aan koersen als deze.’

fietsvakantie-allier-fietstocht
Omdat er geen einde komt aan het peloton, besluiten we om onze route te vervolgen tegen de stoet in, met een beetje gevaar voor eigen leven. In plaats van boze reacties van de tegemoet komende renners worden we – met name de kinderen – uiterst hartelijk begroet, vooral door de dames. ‘Bonjour, le petit!’
Alle aanmoedigingen lijken de kinderen een figuurlijke duw in de rug te geven, want het fietsen gaat ze vandaag makkelijker af. Zelfs bergop gaat nu goed. Dat Julia de versnellingen wat beter onder de knie krijgt, helpt ook.

Kwaliteit vóór kwantiteit

fietsvakantie-allier-fietsen

Dat het fietsen makkelijker gaat, blijkt even later (als we het peloton inmiddels kwijt zijn) een understatement. Wanneer we aan een zoveelste klim beginnen, raakt Julia opeens bevangen door een enorme bewijsdrang. Ons verbluft achterlatend, neemt ze met snel ronddraaiende beentjes in no time een flinke voorsprong! Tot nu toe waren alle klimmetjes kort. Uitgerekend deze gaat eindeloos door, bocht na bocht na bocht… Maar Julia zet door. En evenredig aan de weg stijgt onze verbazing naar ongekende hoogte. Als ze eindelijk boven is, is de pijp wel een beetje leeg. Gelukkig hoeven we niet ver meer. We fietsen nog een stuk in noordoostelijke richting, vangen daarbij glimpen op van de hogere bergen van de Cantal en Monts Dorts in de centrale Auvergne – donkere gestaltes aan de horizon – en draaien tenslotte een klein dalletje in. Daar ligt camping Brenazet rond een karakteristieke hoeve uit 1850, heel mooi boven op een heuvel te midden van de weilanden. Eigenaresse Mariken bereidt in de keuken de table d’haute voor die avond voor. Aan een grote tafel op het binnenhof mag straks iedereen, groot en klein, aanschuiven. ‘De fietsers!’, begroet ze ons hartelijk tussen de bedrijven door. ‘Eerst maar een koud biobiertje van de lokale brouwerij? Inschrijven komt later allemaal wel.’

Brenazet is een camping in de categorie ‘kwaliteit gaat voor kwantiteit’. Mariken en haar man Ron runnen hem in een ontspannen sfeer. Bijna dagelijks zijn er activiteiten mogelijk, zoals een ezel- of kanotocht en yogales. We kiezen op onze rustdag om helemaal niets te doen behalve de zon hoog naar de hemel zien klimmen en weer zakken richting horizon, waar hij aan het einde van de dag een warme gloed over het land werpt. De hoeve, opgetrokken uit streekeigen geel kalkzandsteen, staat dan letterlijk in vuur en vlam.

Koninginnenrit

fietsvakantie-allier-landschap

De laatste etappe is al zeventien kilometer onderweg als we in Echassieres stoppen op een terras met de voor deze dag toepasselijke naam ‘La Montagne’. Etappe drie stond te boek als Koninginnenrit en nu weten we waarom. Het gaat continu pittig op en neer. Ter compensatie is deze rit wel extra kort gehouden, waardoor ons nog maar enkele kilometers resten tot de finish. Terwijl we uitpuffen, blikken we terug op een week waarin we meer gezien hebben dan ooit met de auto mogelijk was geweest. Op de fiets zijn we dicht op de huid van de Allier gekropen, een streek zonder grote allures, maar waar je achter elke bocht of heuvel toch weer iets nieuws aantreft. Een boerenland, la campagne, waar de tijd een beetje is blijven stilstaan en naast koeien nog ruimte is voor vogels, vossen, libellen rond vennetjes, adders in ruigtes en luidruchtige krekels in het hoge gras.

Dit artikel is geschreven door Sjiva Janssen.

Ontdek deze reis hier:

Fietsen door hartje Frankrijk met een fietsvakantie Allier van SNP Natuurreizen. Ontdek het prachtige landschap van ‘La douce France’. Vanaf €295,-

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *