Naar het dak van de Andes in Bolivia

Een dinosauruspootafdruk als lunchplek: het klinkt haast te mooi om waar te zijn. Maar wie de Cordillera de los Frailes volgt − de driedaagse ‘Trekking van de Monniken’ − kan daadwerkelijk picknicken in zo’n prehistorisch voetspoor. Vlak langs het wandelpad zijn ze te zien, de fossiele pootafdrukken. Kuiltjes in miljoenen jaren oud gesteente, elk net groot genoeg om in te zitten. Zo kun je met de zon in je gezicht genieten van het Boliviaanse hoogland.

Welkom op de Altiplano, de op een na grootste hoogvlakte ter wereld. Duizenden meters boven zeeniveau strekt deze vlakte zich uit, sommige bergtoppen van dit ‘Dak van de Andes’ zijn ruim zesduizend meter hoog. Een uniek gebied, waar met SNP zowel te voet als per jeep avontuurlijke trekkings te maken zijn.

Schelpen in de Andes

Alleen al vanuit geologisch oogpunt is de bovengenoemde Cordillera de los Frailes fascinerend. Vanwege de dinosaurussporen, de vele vulkanen én de fossiele schelpen die je er kunt vinden. Enkele miljoenen jaren geleden was de hoogvlakte namelijk nog laagland − de huidige bergtoppen lagen onder zeeniveau. Vervolgens kwam de aardkorst in beweging; de zeebodem werd met schelpen en al omhooggeduwd en zo ontstond de Andes. Wie de monnikentrekking bewandelt, kan voor zijn voeten dus zomaar het fossiele huisje van een zeeslak zien liggen. Naast de natuurlijke geschiedenis is ook de cultuurhistorie duidelijk aanwezig in het landschap. De Cordillera de los Frailes voert langs gerestaureerde Inca-paden die stammen uit de vijftiende eeuw. Onder begeleiding van een Engelssprekende gids loop je drie dagen over de goed begaanbare paden. De wegen zijn verrassend breed; al in het Inca-tijdperk werden lastdieren hierlangs vervoerd.

Ook vandaag de dag zie je nog ezels langs de route. ‘De hoogvlakte is vrij droog en dor, maar in de valleien vindt veel akkerbouw plaats: aardappelen, maïs en graan’, vertelt Jeroen Bruil, reisspecialist Latijns-Amerika bij SNP. ‘Dat gaat nog echt op authentieke wijze, met ossen en ezels. Aardappelen kunnen zelfs op een hoogte van 4500 meter nog worden verbouwd. Om ze te beschermen tegen de nachtvorst, worden ze in waterpoeltjes gelegd die ’s nachts met stro worden bedekt.’

bolivia-andes-jeep

Prachtige klederdracht

De boeren wonen in kleine dorpjes. Als wandelaar overnacht je in een van de door de gemeenschap gerunde huisjes en krijg je een heerlijke driegangenmaaltijd voorgeschoteld. Jeroen: ‘Je wordt door de lokale bevolking met open armen ontvangen en maakt voor even deel uit van het plaatselijke dagelijks leven. Zo zie je hoe de boeren maïs op hun patio drogen en zie je de vrouwen aan het werk achter hun weefgetouw. De traditie van het weven van kleurrijke draagdoeken gaat over van moeder op dochter. De Bolivianen hebben overigens een prachtige klederdracht.’ De draagdoeken geven kleur aan het landschap. Sommige vrouwen gebruiken ze om levensmiddelen te vervoeren, andere vrouwen wikkelen er hun kind in.

De Cordillera de los Frailes begint en eindigt nabij de hoofdstad Sucre; vanwege het aangename klimaat ook wel de ‘stad van de eeuwige lente’ genoemd. Ook van betekenis is het politieke klimaat. Sucre is namelijk de stad waar het land geboren is. In het plaatselijke Casa de la Libertad riep vrijheidsstrijder Simón Bolívar op 6 augustus 1825 de onafhankelijke republiek Bolivia uit.

bolivia-andes-bevolking-klederdracht

Vallei van Dalí

Reizen over de Boliviaanse hoogvlakten kan adembenemend zijn, in figuurlijke en letterlijke zin. Om aan de grote hoogte te wennen en te acclimatiseren, is het verstandig om een paar rustdagen in acht te nemen. Tupiza biedt met haar ‘slechts’ 2900 meter hoogte de ideale uitvalsbasis om te beginnen met een spectaculaire vierdaagse jeeptocht naar Salar de Uyuní − de wereldberoemde zoutvlaktes van Boliva. Onderweg stop je onder meer bij geothermische baden, bij de smaragdgroene Laguna Verde en bij de bizarre rotsformaties in de Vallei van Dalí: een eldorado voor fotografen.

Tot pakweg 40.000 jaar geleden waren de zoutvlaktes onderdeel van een reusachtig zoutwatermeer (net als de fossiele schelpen een gevolg van het ‘laaglandverleden’ van de Andes). Het huidige Poopómeer en de Salar de Uyuní zijn hier de restanten van. Op de oevers van Salar de Uyuní zijn twintig dorpjes gevestigd; de plaatselijke bevolking leeft van zoutwinning en wolproductie.

bolivia-dali-vallei

Rio Grande

Een andere bijzondere jeeptocht is de Ruta del Ché, vanuit Sucre naar Samaipata. Deze route in een desolate Andes herinnert aan de van oorsprong Argentijnse revolutionair Ché Guevara. Een groot deel van zijn leven woonde hij op Cuba, maar in de jaren zestig probeerde hij ook elders een communistische revolutie te ontketenen. In Bolivia ging het echter mis: de Boliviaanse regering maakte jacht op Ché en zijn strijdgenoten en in 1967 werd hij doodgeschoten in La Higuera, een dorpje in the middle of nowhere.

Jeroen: ‘In La Higuera heb je het idee dat je door een driedimensionaal geschiedenisboek wandelt. Ik sprak zelfs nog een boer die Ché heeft ontmoet. In het begin wist hij helemaal niet wie Ché was of wat hij daar deed. Pas na zijn dood werd de boer duidelijk wie hij was en wat hij had betekend.’ In het schoolgebouw waar de guerrillastrijder werd doodgeschoten is een museum ingericht en op het dorpsplein staan meerdere standbeelden. ‘Tijdens de Ruta del Ché komen natuur en historie samen’, aldus Jeroen. ‘Onderweg zie je hoe de rio Grande zich insnijdt in kleurrijke rotsen en passeer je cactussen waarop vogeltjes met klei nestjes bouwen. Je eindigt in het lieflijke plaatsje Samaipata dat tegen nationaal park Amboró aan ligt.

Samaipata ligt op twee uur rijden van Santa Cruz, de tweede grootste stad van Bolivia waar je je reis kunt eindigen. Bijzonder is om dan nog één nachtje door te brengen in de lodge Los Volcanos om vervolgens nationaal park Amboró met een wandeling van een paar uur te verkennen. Jeroen: ‘Het is heerlijk om hier je reis te eindigen na de inspanningen van de hoogvlakte. Met wat geluk zie je boven je hoofd een condor cirkelen, een van de symbolen die de vlag van Bolivia siert.’

samaipata-bolivia-argentinie

Moeder Aarde

Een ander hoogtepunt van Bolivia is de El Choro-trail, een driedaagse trekking ten noorden van La Paz. Net als de monnikentrekking gaat het bij El Choro om een route over oude Inca-paden. Vanuit La Paz word je met de auto op 4800 meter hoogte afgezet. Het eindpunt ligt op 1300 meter, gedurende de trekking daal je dus behoorlijk af. Toch voelt de tocht niet zwaar: er lopen dragers mee en de kampeerplaatsen langs de route zijn uitstekend verzorgd. ‘SNP zorgt ervoor dat je zo comfortabel mogelijk slaapt’, aldus Jeroen. De tocht voert langs de rio Chucura en aan het begin van de wandeling heb je een mooi uitzicht over de riviervallei. Naarmate je lager komt, verandert de vegetatie. Van de Altiplano kom je achtereenvolgens terecht in een alpenlandschap, een nevelwoud en een subtropisch regenwoud met prachtige bloemen. Het wordt steeds groener en steeds natter; regelmatig passeer je watervallen of steek je via een hangbrug een rivier over. Jeroen: ‘De huidige Bolivianen zijn nog altijd bijzonder bijgelovig. Ze hebben vooral respect voor Pachamama, ofwel Moeder Aarde.’ Dat valt zeker te begrijpen. In een landschap dat even kleurrijk is als de draagdoeken, kun je niet anders dan Moeder Aarde dankbaar zijn!

bolivia-lama-altiplano

Dit artikel is geschreven door Gemma Venhuizen.

Ontdek deze reis:
Noord-Argentinië en Bolivia. Een 15-daagse rondreis naar Altiplano en het dak van de Andes. Een rondreis te voet en per jeep langs hotels. Vanaf € 975.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *