Rondreis Vietnam: land van de kleine draak

Duizend jaar geleden zag keizer Ly Thai To een gouden draak uit de Rode Rivier opstijgen en in de wolken verdwijnen. Een gunstig teken want de draak staat symbool voor kracht en energie. De keizer besloot op deze plek zijn nieuwe hoofdstad Thang Long, ‘Stad van de rijzende Draak’, te stichten. In 1831 kreeg Hanoi , ‘Stad aan de binnenzijde van de rivier’, haar huidige naam.

Ons hotel ligt in het centrum, volgens reisleider Odyl een locatie met ster: ‘Je stapt de deur uit en staat midden in het Vietnamese feestgedruis van knetterende en toeterende brommertjes, vaak volgepakt met hele gezinnen, manden verse vis of kakelende kippen.’ Collega Hugo stort zich ook onverschrokken in de chaos: ‘Oversteken dwars door het drukke verkeer dat als stromend water om je heen rijdt, geweldig! En vooral niet stil blijven staan maar gewoon stoïcijns doorlopen.’ Het oude centrum trekt aan als een magneet. De zijdestraat, de zilversmidstraat en de doodskistenstraat; elk straatje is vernoemd naar de handel zoals die hier al decennialang wordt gedreven. Traditioneel gevlochten non la-hoeden en elegante ao dai-tunieken liggen nu gebroederlijk naast baseballpetjes, toeristische T-shirts en plastic made in China-producten.

De charme van chaotisch Hanoi? Odyl en haar reisgenoot Herman hoeven niet lang na te denken: ‘Bia Hoi, voor een paar eurocent vers getapt met een lekker schelpje of schorpioentje erbij. Op de hoek van een straat zittend op een piepklein kinderkrukje. Praten, drinken en je ogen uitkijken.’ Hugo struint het liefst langs Ho Hoan Kiem, het meer midden in het centrum van de stad : ‘In de avond barst het circus los. Spelende kinderen en flanerende jongeren die op hun scooters eindeloos rondjes rijden. Het is ook weer fijn als de stad ’s morgens vroeg in alle rust ontwaakt.’ Die rust is van korte duur. Voor dag en dauw is de oever van het meer domein van de oudere generaties. Vol overgave wordt aan de conditie gewerkt; van tai chi, aerobics en badminton tot aan ballroomdansen bij dageraad.

Rondvaren in Halong Bay

‘Of er vijf of honderd boten in Halong Bay rondvaren, het is nog net zo mooi als tien jaar geleden; de mooiste plek van Vietnam’, vertelt Pol, reisleider en wereldreiziger pur sang. Ha Long, ‘Baai van de dalende Draak’, is bezaaid met karsteilanden die imposant uit het spiegelende water oprijzen. De baai is het mooist als de eilanden in de mist opdoemen, als schubben op een drakenrug. Niemand gelooft meer in de geologische ontstaansgeschiedenis. Deze mysterieuze baai is door een juweelspugende draak ontworpen; eilanden van jade en robijn als barrière tegen vreemde indringers.

Halong_Bay_Vietnam_rondreis

Vietnam heeft wat met draken. Zelfs in de vorm van het land zien we deze mythologische beschermer terug. Het brede noorden is de uitwaaierende drakenstaart waarmee hij venijnig tegen buurdraak China slaat. De uitstulping op zijn staart is de berg Fan Si Pan, met ruim 3000 meter de hoogste van het land. Centraal-Vietnam verbeeldt het smalle lichaam, ingeklemd tussen de Zuid-Chinese Zee en de grens met Laos en Cambodja. Uiteindelijk legt hij zijn drakenkop neer in het laagland van de Mekongdelta. Het schiereiland Ca Mau is zijn dreigende bek waarmee hij indringers vanaf zee op afstand moet houden.

Erfenissen uit het verleden

De bescherming van de draak heeft Vietnam niet behoed voor een geschiedenis getekend door overheersing en oorlog. Chinese invasies, Franse heerschappij en de Vietnamoorlog − hier de American War genoemd − hebben hun sporen nagelaten. De Franse invloed vind je terug in het alfabet en in baguettes met paté. Naast hello mister klinkt ook nog bonjour madame. Franse (straat)namen zijn ‘gevietnamiseerd’, maar wetenschappers als Louis Pasteur en Marie Curie zijn goedgekeurd. Het is vooral de koloniale architectuur die de herinnering aan Indochine levend houdt. De Notre Dame in Hanoi is een kleine versie van de kathedraal in Parijs en de villa’s in de hill stations zijn van een Franse grandeur.

De jonge bevolking kijkt vooral naar de toekomst. ‘De Vietnamezen zijn prettige mensen, harde werkers en vriendelijk tegenover buitenlanders. Je merkt niet veel van de oorlog. Het noorden en het zuiden moeten samen verder, er is geen haat, ook niet jegens Amerikanen’, aldus Liesbeth, die vaak reizen in het land heeft begeleid. In het landschap zijn hier en daar de littekens van de oorlog nog zichtbaar. De tunnels van Vinh Moc en Cu Chi, ondergrondse schuilplaatsen van de Vietcong, zijn lucratieve ‘attracties’ geworden. Herman: ‘Ik heb de Vinh Moc tunnels bezocht. Een indringend maar ook toeristisch uitje. Het voelde ongemakkelijk. De Cu Chi tunnels heb ik overgeslagen.’ Volgens Liesbeth is Cu Chi zeker de moeite waard: ‘Erg interessant, zonder dat gruwelijkheden vertoond worden.’

Vietnam_rondreis_kinderen

Het uiterste noorden

De staart van de draak, hoog in het noordwesten, is het gebied van de bergstammen. Voor het gemak noemden de Fransen deze volkeren ‘Montagnards’, voor de Amerikaanse soldaten waren het allemaal ‘Indians’. Maar de H’Mong, Dzao, Dzay, Tày of Giay onderscheiden zich door hun eigen geschiedenis, taal en cultuur.

Zondag is marktdag in Bac Ha. Voor de bergbewoners is dit de dag om inkopen te doen, souvenirs te verkopen en de laatste nieuwtjes uit te wisselen. Toeristen grijpen hier hun kans om plaatjes te schieten van de prachtig geklede vrouwen, zoals de ‘Flower H’Mong’ met hun gekleurde rokken en geborduurde hesjes. Liesbeth: ‘Als je foto’s wilt maken moet je vriendelijk toestemming vragen.’ Pol maakt ook weleens gebruik van het charmeoffensief: ‘Koop een souvenir, ginnegap met de baby’s en als de oma’s op je hand zijn maak je misschien een foto met een wederzijdse big smile.’

Het verderop gelegen Sapa, ‘Stad in de wolken’, was ooit vakantieoord van de Fransen. Sinds een jaar of vijftien neemt het aantal hotels, auberges en restaurants elk jaar toe en hebben de H’Mong en Dzao dames een vasthoudende ‘you buy from me’ handelsgeest ontwikkeld.
Het is vooral de omgeving van Sapa die uitnodigt om erop uit te trekken. Rijstterrassen die eeuwen geleden tegen de berghellingen zijn geboetseerd worden onderbroken door dorpen waar de tijd weinig greep op heeft gehad. Tussen september en december, de oogsttijd, zijn de velden in allerlei schakeringen groengeel gekleurd. Pol: ‘Als ik door zo’n landschap wandel, voel ik me een bevoorrecht mens.’

Markt_Vietnam_rondreis

Het cultuurrijke Centraal-Vietnam

De spoorlijn volgt de ruggengraat van de draak naar het cultuurrijke Centraal-Vietnam. Aan de Perfume River ligt Hué, ‘Stad van vrede en poëzie’, beroemd om de prachtige Thien Mu Pagode uit 1601. Van 1802 tot 1945 was Hué de hoofdstad van de Nguyen-dynastie. Wat daar nu nog van rest is de Verboden Purperen Stad en de keizerlijke tombes in de omgeving. Hugo: ‘De allermooiste is de tombe van TuDuc. Sfeervol bij zon en in de regen zelfs mystiek.’ Hoi An is een parel aan de Thu Bon-rivier en een van de gezelligste plaatsjes om rond te struinen. De Japanse overdekte brug en de Chinese handelshuizen zijn overblijfselen uit de tijd dat Hoi An een belangrijke havenstad was. De handelsgeest is nog steeds aanwezig. Je vindt hier de mooiste winkels en het is dé plek om een handgemaakt maatpak aan te laten meten. En vergeet niet om de lokale specialiteit cao lao-noedels te bestellen bij een van de restaurantjes aan de rivier.

‘Iedereen vindt het eten altijd lekker. Vooral Vietnamese loempia’s (nem) zijn favoriet’, ervaart Liesbeth. De Vietnamese keuken heeft echter meer in petto dan de bekende loempia’s. Het gebruik van rauwe groenten − sla, wortel, radijs, komkommer − en verse kruiden, zoals munt, koriander en citroengras, is kenmerkend, evenals het inpakken in eetbaar rijstpapier, sla of bananenblad. Pol: ‘In Hoi An heb ik fantastische garnalen gegeten, met knoflook en verse kruiden, ingepakt in een bananenblad.’ Elke regio heeft haar eigen specialiteiten, maar de zoutige vissaus nuoc nam ontbreekt nooit op tafel.

Hue_Vietnam_rondreis

De vruchtbare Mekongdelta

Helemaal in het zuiden, waar de draak zijn kop heeft neergelegd, ligt de vruchtbare Mekongdelta. De Mekong heeft al ruim 4000 kilometer afgelegd voordat het water, via vertakkingen die de ‘Negen Draken’ worden genoemd, in de Zuid-Chinese Zee uitmondt. De jaarlijkse overstroming zorgt ervoor dat er lappendekens van rijstvelden zijn. Dit is het dichtstbevolkte deel van Vietnam, iedereen wil een (rijst)graantje van het vruchtbare land meepikken. Voor Pol verbeeldt de delta het ‘echte’ Zuidoost-Azië: ‘De geuren, veerpontjes, markten, visvijvers, huisjes op palen; het bruist. En overal zijn er ongelooflijk veel enthousiaste kinderen.’ Ook Liesbeth is gecharmeerd van het leven in de delta: ‘Alles gebeurt op het water. In het noorden worden de varkens achter op de bromfiets vervoerd, hier komen ze in een heel klein bootje voorbij. Op de markten op het vasteland kun je op je gemak kijken wat er te koop is: slangen, kikkers, padden, slakken, groenten en vruchten, gereedschap en keukengerei. Je kijkt je ogen uit!’

Mekong_Delta_Vietnam_rondreis

Dit artikel is geschreven door Caroline van Ommeren.

Ontdek deze reis:

Een drieweekse groepsreis langs hotels. Vaar tussen bizarre karstbergen in de idyllische Halong Bay. Vanaf €1495.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *