Loom leunen Jolanda en ik achterover op een rots hoog boven de Rijn. Laat zonlicht zet de met bos en struiken bedekte hellingen in een gouden glans. Tussen mijn schoenen door kijk ik naar de rivier die gestaag door een S-bocht stroomt en aan de horizon verdwijnt. Beneden ons versmalt hij en vouwt zich bijna dubbel om de rost waar we bovenop zitten. Wat een uitzicht! Lawaai en drukte van treinen, autoverkeer en ronkende dieselschepen in het dal is hier boven ver weg. We zijn alleen en genieten…