Loom leunen Jolanda en ik achterover op een rots hoog boven de Rijn. Laat zonlicht zet de met bos en struiken bedekte hellingen in een gouden glans. Tussen mijn schoenen door kijk ik naar de rivier die gestaag door een S-bocht stroomt en aan de horizon verdwijnt. Beneden ons versmalt hij en vouwt zich bijna dubbel om de rost waar we bovenop zitten. Wat een uitzicht! Lawaai en drukte van treinen, autoverkeer en ronkende dieselschepen in het dal is hier boven ver weg. We zijn alleen en genieten…

Ooit was het een eenzaam klooster op een bergpas. Een toevluchtsoord voor wandelaars, een plek waar pelgrims de nacht konden doorbrengen. Wie vandaag de dag Madonna di Campiglio bezoekt, kan de grijze kalkstenen kerktoren nog altijd zien staan. Maar eenzaam is Madonna al lang niet meer. Het klooster is omringd door pastelkleurige hotels. Geplaveide pleinen, balkonnetjes vol bloembakken. Een merkwaardige mix van authentiek en mondain. Geen toevluchtsoord meer, maar een uitvalsbasis. Overal zie je wandelaars: op de terrasjes, op de pleinen, in de straten. Bergschoenen, wandelstokken, rugzakken. Bezoekers…

Met de geur van bonenkruid in de neus kijken we vanuit een woest kalklandschap uit over een turquoise gekleurde zee. Onder ons prijkt een oude Venetiaanse stad. We bevinden ons op de flanken van de Tulove Grede, een markante berg in het Velebitgebergte ten oosten van het nationale park Paklenica. Wie snel een idee van de veelzijdigheid van Kroatië wil krijgen, kan het best een berg aan de kust beklimmen. Cultuur én natuur liggen hier letterlijk aan je voeten.

’s Ochtends om 06.45 uur, nog voor het ontbijt, ging Astrid van Run (51) in haar bikini naar buiten. Een paar graden boven nul was het; op de hellingen van de Heklavulkaan in de verte lag nog sneeuw. Maar het water van de hottub, vlak naast het hotel, was heerlijk warm. ‘Ik zag de zon boven de bergen uitkomen, paarden door de wei galopperen. En boven mijn hoofd vlogen vogels. Een mooiere manier om de dag te beginnen kan ik me nauwelijks voorstellen.’ Een reis naar IJsland stond…

Een drietalig bord meldt in het Duits-Italiaans-Ladinisch dat wij in ons dorpje Wengen-La Valle-La Val zijn aangekomen. Dit plaatsje in Sud-Tirol ligt in het hart van de Italiaanse Dolomieten. De kamer van ons hotel heeft een eigen veranda waar het adembenemend stil is en die uitzicht biedt op de bloemrijke graslanden van het Gadertal. De inloopwandeling vertrekt vanuit het dorp (op 1365 meter) en brengt ons hart al danig aan het bonzen van de inspanning. We lopen de tocht desondanks volgens het boekje in precies drie uur. Het…

‘Moet je kijken, een duikende visarend!’ We zijn nog maar nauwelijks geland en Panama is gelijk een onontkoombaar vogelland. Op dit smalle strookje land komen de trekroutes van Noord- en Zuid-Amerika samen. Soorten die in andere landen honderden kilometers van elkaar gescheiden zijn, vliegen hier soms gewoon door elkaar heen. Gevolg: meer dan 900 vogelsoorten op een piepklein gebied. Hoofdstad Panama City illustreert de vogelrijkdom. De metropool grenst pal aan Panama Bay, een getijdengebied met een vogelrijkdom als onze eigen Waddenzee. De tienkoppige SNP-reisgroep krijgt al vlak na…