Loom leunen Jolanda en ik achterover op een rots hoog boven de Rijn. Laat zonlicht zet de met bos en struiken bedekte hellingen in een gouden glans. Tussen mijn schoenen door kijk ik naar de rivier die gestaag door een S-bocht stroomt en aan de horizon verdwijnt. Beneden ons versmalt hij en vouwt zich bijna dubbel om de rost waar we bovenop zitten. Wat een uitzicht! Lawaai en drukte van treinen, autoverkeer en ronkende dieselschepen in het dal is hier boven ver weg. We zijn alleen en genieten…

Met de geur van bonenkruid in de neus kijken we vanuit een woest kalklandschap uit over een turquoise gekleurde zee. Onder ons prijkt een oude Venetiaanse stad. We bevinden ons op de flanken van de Tulove Grede, een markante berg in het Velebitgebergte ten oosten van het nationale park Paklenica. Wie snel een idee van de veelzijdigheid van Kroatië wil krijgen, kan het best een berg aan de kust beklimmen. Cultuur én natuur liggen hier letterlijk aan je voeten.

’s Ochtends om 06.45 uur, nog voor het ontbijt, ging Astrid van Run (51) in haar bikini naar buiten. Een paar graden boven nul was het; op de hellingen van de Heklavulkaan in de verte lag nog sneeuw. Maar het water van de hottub, vlak naast het hotel, was heerlijk warm. ‘Ik zag de zon boven de bergen uitkomen, paarden door de wei galopperen. En boven mijn hoofd vlogen vogels. Een mooiere manier om de dag te beginnen kan ik me nauwelijks voorstellen.’ Een reis naar IJsland stond…