Te voet in China: de Tiger Leaping Gorge trekking

In het zuidwesten van China ligt een van de mooiste kloven ter wereld, de Tiger Leaping Gorge. Een pad vijfhonderd meter boven de rivier loodst je door deze mythische canyon. Desondanks is de Tiger Leaping Gorge trekking een voettocht waarbij je, licht bepakt en zonder veel technische moeilijkheden, van de woeste natuur kunt genieten.

Als we ’s morgens na het ontbijt door de smalle straatjes van Lijiang op zoek gaan naar onze chauffeur regent het zachtjes. In het zuiden van China is het regenseizoen in juli nog niet voorbij. De hemel is overtrokken met egale, grijze wolken en vooral ’s nachts kan het hard regenen. Wie meer zon wil kan beter in voor- of najaar gaan, maar zelfs met regen is het hier mooi.

Voor onze tocht moeten we eerst naar het kleine bergstadje Qiatou, zo’n drie uur rijden van Lijiang. De betonweg is op verschillende plaatsen helemaal weggezakt door de hevige regen; geregeld moeten we stoppen om tegenliggers langs te laten. We rijden langs oude Chinese huizen met sierlijke portalen en massief houten deuren, afgewerkt met fijn houtsnijwerk. Tussen de huizen staan lichtgroene wilgen en fruitbomen waarvan de vruchten in stoffen zakjes zijn gestopt om ze te beschermen tegen insecten. De bus klimt steeds hoger de bergen in. Mistslierten stijgen op uit de kruinen van de bomen, zodat het lijkt alsof de heuvels branden. Zo rijden we door en boven de wolken.

Legendarische tijger

Een half uurtje voor we Qiatou bereiken krijgen we voor het eerst de grote Yangtze te zien. De roodbruine rivier is door de hevige regen aangezwollen en heeft de maïsvelden aan haar oevers onder water gezet. Een zijarm van de Yangtze, de Jinsha, heeft zich als een reusachtige slang met veel geweld steeds dieper tussen de bergwanden van Haba Snow Mountain (5.396m) en Jade Dragon Snow Mountain (5.596m) geperst en zo een enorme kloof gespleten: de Tiger Leaping Gorge. De bus rijdt door Qiatou en stopt verderop langs de kant van de weg. Voor je aan de trekking begint is het een aanrader om eerst verder af te dalen in de kloof naar de plek waar volgens de legende een tijger over de Jinsha sprong om aan een jager te ontsnappen. Zo kreeg de kloof haar welluidende naam. De tijger sprong naar het midden van de rivier en zette zich daar op een uitstekende rots nog een tweede maal af, om aan de andere oever in de jungle te verdwijnen. Die rots noemt men de Tiger Leaping Stone.

tiger-leaping-gorge-rots

Vruchtbare oevers

Terug boven kan onze tocht beginnen. Aan de overkant hangt een blauw bordje waarop met gele letters high trail geschreven staat. We nemen onze dagrugzakken uit de kofferbak en met een vervaarlijke U-bocht rijdt onze chauffeur terug richting Lijiang. We gaan de Gorge doorsteken via dit hoge pad, dat zo’n 500 meter hoger loopt dan de bredere low trail. De klim is erg stijl en we moeten het goede wandelritme nog vinden in deze hitte. Het onverharde pad langs de flank van de Haba Snow Mountain is goed onderhouden. Hoog boven de linkeroever van de Jinsha wandelen we noordwestwaarts, dieper de Tiger Leaping Gorge in. Achter ons zien we Qiatou verdwijnen.

Op ieder stukje horizontaal land worden gewassen geteeld. We wandelen langs boeren die gehurkt in het veld hun aardappelplanten aan het controleren zijn. Hier aan de voet van de Himalaya bevolken met name de etnische Naxi de vruchtbare oevers van de Jinsha. Soms passeren we een klein gehuchtje. De huizen worden in een vierkant geplaatst, zodat er een binnenplaats ontstaat. Kippen, jonge honden en kinderen lopen er kirrend door elkaar. De daken van de huisjes zijn somber grijs en in de nok versierd met gekruld houtsnijwerk. Aan de zuidkant zijn warmtecollectoren geïnstalleerd om in warm water te voorzien.

tiger-leaping-gorge-panorama

Halfway Guesthouse

De laatste inspanning van de dag staat bekend als de 29-bends, een forse klim die in bochten stijl naar boven gaat. We tellen er meer, maar wat doet het er toe, zweten doen we toch al. Hoe hoger we kruipen, hoe mooier het zicht op de Tiger Leaping Gorge. Steeds opnieuw stoppen we om zuchtend te kijken hoe de rivier zich door het hooggebergte heeft geperst en deze vijftien kilometer lange kloof geboetseerd. De laatste bocht brengt ons bijna op 3000 meter, het hoogste punt van onze tocht. Van hieruit loopt het pad licht glooiend verder, tot we in de late namiddag het Halfway Guesthouse bereiken.

Vroeger deed het hostel dienst als overnachtingsplek voor boeren die vanuit de bergen thee naar de lager gelegen dorpen moesten brengen. Nu zijn het vooral wandelaars die hier blijven logeren. De kamers zijn eenvoudig, de bedden klein en hard, maar het uitzicht is meer dan de moeite waard; we genieten van de wolkensluiers die het gebergte steeds opnieuw kadreren. Daarna eten we op het dakterras noedels met kip en drinken Tsingtao bier uit halve literflesjes.

dorp-zuid-china-tiger-leaping

Dijbeendikke bamboe

’s Morgens weten we wat een nachtelijke regenbui in juli in het zuidwesten van China betekent. Watervallen van rivieren die de dag voordien nog niet bestonden storten zich met veel geweld recht naar beneden. Van op een afstandje lijken het allemaal kleine beekjes, die als aders over de berg naar beneden kronkelen. Maar kom je op het pad langs zo’n beekje, dan zijn het echte watervallen die je doornat maken als je niet snel genoeg over de losse stenen manoeuvreert. Verschillende keren moeten we op handen en voeten over gladde, geïmproviseerde houten bruggetjes kruipen met onder ons vervaarlijk kolkende stroompjes.

Voor we aan de afdaling kunnen beginnen richting de low trail moeten we een laatste heuvelrug over, dwars door bamboo forest. Het weggetje is steil en glibberig door de regen. We klauteren van de ene bamboestengel naar de andere. De blaadjes zijn prachtig, bijna fluoriserend groen. De stengels zijn kaarsrecht en soms zo dik als een dijbeen. Even plots als het bamboebos begon, stopt het ook. Uit het bos gekomen staan we op de top van de heuvel en zien we achter ons, voor de laatste keer vanuit de hoogte, de Jinsha door de nauwe kloof kronkelen.

In de Walnut Garden komt de bus ons weer oppikken en eindigt onze tocht door de Tiger Leaping Gorge. Nog een keer kijken we naar het hoge bergmassief dat zo vakkundig in tweeën werd gespleten. Uit de grond van ons hart hopen we dat de Chinese overheid de plannen om een dam te bouwen en de kloof onder water te zetten niet alsnog gaat uitvoeren.

tiger-leaping-gorge-mais

Dit artikel is geschreven door reiziger Teun De Voeght.

Ontdek deze reis:
China – van de lange muur tot de hoogste bergen. Een 20-daagse individuele wandelvakantie vanuit hotels en guesthouses. Vanaf € 2365.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *