Typisch Brits: wandelen vanuit HF landhuizen

Wat? Spelletjes, een quiz en zelfs volksdansen? Ik kom toch om te wandelen, en niet om me aan zoiets oubolligs als volksdansen te wagen. Dat was mijn eerste reactie toen ik een prachtig HF landhuis binnenstapte en zag wat het avondprogramma was. Wilde ik hier wel een week doorbrengen? Lees verder en huiver. Of juist niet…

Met mijn moeder had ik een weekje in het huis Abingworth Hall in Zuid-Engeland geboekt. Ideaal, dachten we, want zo konden we overdag een verschillende wandeling maken die aansloot op onze persoonlijke fitheid en ’s ochtends en ‘s avonds de ontbijt- en dinertafel met zes tot acht andere gasten delen. Daardoor zaten we niet op elkaars lip, terwijl we wel samen op vakantie waren.
Dat is alweer een tijdje geleden, zo rond de eeuwwisseling, toen ik voor het eerst kennismaakte met HF Holidays. Deze Britse non-profitreisorganisatie, of beter gezegd een coöperatie met leden, bezit landhuizen op het Britse platteland waar het draait om wandelen. En eigenlijk ook om sociale contacten, want oorspronkelijk staat HF voor Holiday Fellowship. In het Verenigd Koninkrijk is het een aardige speler op de reismarkt en al jaren roepen de lezers van de gerenommeerde Britse kranten The Guardian en Observer HF Holidays uit als ‘best large tour operator’ en ‘best large short break tour operator.’ Om liefhebbers uit Nederland beter te bedienen is HF Holidays een unieke samenwerking met SNP Natuurreizen aangegaan, waardoor alle HF-reizen eenvoudig bij SNP kunnen worden geboekt.

hf-holidays-wandelen-cumbria

Wandelniveaus

De eerste HF-reis met mijn moeder bleek een succes, ook al sloot de leeftijd van de andere gasten meer aan bij die van mijn moeder, dan bij mij. Mijn moeder koos voor de low level wandelingen, de wat makkelijke. Ik ging voor de medium of high level wandelingen. Elke avond net voor het diner, zaten we dan keuvelend met alle wandelgasten in de lounge, bijna alle met rozige wangen van de tocht eerder die dag. De guides vertelden over de wandelingen van de dag erop: het gebied, de weersvoorspelling, de locatie waar ongeveer het meegebrachte lunchpakket genuttigd zou worden of een tearoom voor een cream tea na afloop (als die er was), het aantal mijlen, het totale aantal feet stijgen en bij de moeilijkere wandelingen, de mogelijkheid van stukjes klauteren. En dan besloot iedereen in welk wandelniveau hij de volgende dag zin had. Dus fitte wandelaars die het een dagje rustiger aan wilden doen, konden met de medium walkers mee, terwijl mijn moeder na een paar dagen wandelen, zich zo energiek voelde, dat ze een dag van low naar medium overstapte.

hf-holidays-dolgellau-dolserau

Deze formule van classic walking, zoals het bij HF Holidays heet, staat nog altijd als een huis. En sprekend over huis, een eigen HF House is het middelpunt: mooie landhuizen die midden in de natuur liggen, vaak in nationale parken. De kamers zijn functioneel, de wandelmogelijkheden onbeperkt, ook al omdat er gezorgd wordt voor vervoer naar/van begin- en eindpunt. Dat is erg handig, want je hoeft dat zelf allemaal niet te regelen en bovendien, rekenen op openbaar vervoer is op het platteland vaak een illusie.
Het fijne van de guides is dat je je niet hoeft te bekommeren om kaart- en kompas lezen, zodat je lekker kunt wandelen, van het landschap kunt genieten (tenzij dat verdwijnt in de laaghangende bewolking) en als je wilt, met medewandelaars kunt kletsen. Vaak zijn die medewandelaars Britten van middelbare leeftijd, zeker buiten het zomerseizoen, maar ook Amerikanen, Australiërs, Canadezen en mondjesmaat vasteland-Europeanen. Het zijn solo-reizigers, stellen, vrienden of familieleden, en iedereen is in voor een praatje, maar niks hoeft.
Ik heb met HF Holidays gewandeld in Engeland, Schotland en Wales en afhankelijk van het gebied kwam ik op de ruigste bergtoppen, klauterde ik berghellingen op waarvan ik nooit had gedacht dat me dat zou lukken, wandelde ik over smalle bergkammen en door brede valleien, over glooiende heuvels, langs en over kolkende rivieren, door bos en deed ik de kneuterigste dorpjes aan, die ik hier zo vaak op tv zie in Britse detectives. Ook characters die zo uit een detective-serie zouden kunnen zijn gestapt, ben ik tegen het lijf gelopen. Zoals de groep jagers die in rode jasjes op hun paard gezeten al trompetterend op nepvossen jaagden. En dan die boeren, die op landbouwshows trots hun koe, schaap of baal hooi toonden en meedongen naar een prijs van slechts een paar pond. Ze bestaan echt!

hf-holidays-schapen-markt

Avondprogramma

De HF-vakantie in Schotland staat me nog helder voor de geest, ook doordat ik de hoogste bergen toen heb beklommen. Dat was eveneens de plek waar ik zo schrok van het avondprogramma, want vorige keren was me dat oubollige niet zo opgevallen. De quiz liet ik aan me voorbijgaan, maar naar de avondlezing met dia’s van de lokale natuurbeschermer ging ik wel. En dan die laatste avond. Toen zat ik toevallig aan de dinertafel naast een leuke dierenarts uit Yorkshire. Een soort James Herriot, ware het niet dat hij alleen maar huisdieren in zijn praktijk zag en geen boerderijdieren. Terwijl de haggis op tafel geserveerd werd, verscheen een doedelzakspeler in kilt in de eetzaal, want we zaten per slot van rekening in Schotland. Aan tafel hadden we met z’n achten een geanimeerd gesprek, en dit keer niet over al die Europese regels, een geliefd en vaak terugkerend onderwerp onder Britten. Maar we spraken over de heerlijke week die nu helaas bijna voorbij was, het Schotse klimaat waarop je op één dag alle seizoenen kunt meemaken, de energie die het geeft als je elke dag wandelt en de schoonheid van de Schotse Highlands.

hf-holidays-uitrusten-cumbria

Na het eten bleef ik nog wat lezen in de lounge. Geen haar op m’n hoofd die er aan dacht om ook maar één pas te gaan volksdansen. Maar toen de opzwepende Schotse muziek vanuit de activiteitenzaal in de lounge klonk, stond ik nieuwsgierig op en keek ik door de kier van de deur naarbinnen. De dierenarts betrapte me, pakte zachthandig m’n arm en voerde me mee de dansvloer op. Voor ik het wist was ik aan het volksdansen, want ik durfde de leuke dierenarts niet te weigeren. De muziek was vrolijk, de danspassen niet te moeilijk – en wat maakte het ook uit – en de sfeer gezellig. Ik waande me in een aflevering van Midsomer Murders, ook al was er geen lijk te bekennen. Na een uurtje zweten en lachen, kon ik niet anders dan toegeven dat volksdansen dan wel superoubollig is, maar ook onverwacht grappig en leuk.
Die dierenarts trouwens, die zie ik nog steeds. Een echte holiday friend dus.

hf-holidays-haventje-staithes

Dit artikel is geschreven door Aafke Jochems.

Ontdek deze reis:

Wil jij net als Aafke ervaren hoe het is om te wandelen vanuit een landhuis van HF Holidays? Alle HF-reizen in Engeland en Schotland zijn nu bij SNP te boeken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *