Wandelen in de West-Kaap: de tuinroute

Ik parkeer mijn auto om zes uur ’s ochtends op Signal Hill drive, zo’n vijf minuten rijden van het centrum van Kaapstad. Hier, te midden van de rij geparkeerde auto’s, start een wandelpad van donkerrode aarde. Voor veel Capetonians is dit de entree van hun ‘sportschool’. Na een uur stevig klauteren over rotsen bereik ik de top van Lion’s Head. Het panoramische uitzicht verveelt nooit: de stad en de haven, het zwembad van Seapoint, de Tafelberg, de stranden van Camps Bay en Clifton, en op een heldere dag – en die zijn er hier veel – reik je nog veel verder. Wauw! Goodmorning Cape Town! Deze ochtendwandeling is een typisch voorbeeld van de zogenaamde Capetonian lifestyle, waar de bewoners terecht behoorlijk vol van zijn. Want waar ter wereld beklim je voor je naar je werk gaat even een berg en drink je na de gedane arbeid een drankje op het strand? Sinds twee jaar ben ik een van die trotse bewoners, en het is me aardig gelukt aan deze lifestyle te wennen.

Als er vrienden uit Nederland in Kaapstad op vakantie zijn, neem ik ze altijd mee naar de top van mijn sportschool. Het liefst zo snel mogelijk na aankomst, en lekker vroeg, voordat de rotsen de warmte weerkaatsen. Binnen no time zijn de kersverse vakantiegangers dan hun elf uur durende vlucht (zonder tijdsverschil) vergeten, en worden ze omringd door de frisse ochtenddauw vermengd met de honingzoete geur van het fynbos, de specifieke, struikachtige begroeiing van de West-Kaap. Terwijl we wandelen zien we de zon opkomen en horen we het insectengezoem en vogelgekwetter langzaam steeds intensiever worden. Ik kan mijn vrienden meteen laten ervaren wat Kaapstad zo bijzonder maakt: de nabijheid van de natuur. Op de top hebben ze bovendien, naast dat schitterende uitzicht, de kans om zich goed te oriënteren op de uitgestrekte plattegrond van de stad – handig, zeker als je net zo’n slecht richtingsgevoel hebt als ik.

tafelberg-uitzicht-kaapstad-zuid-afrika

De stad? Die lijkt heel ver weg. Maar schijn bedriegt, want na een afdaling van een half uurtje rijden we in nog geen tien minuten naar een stads terras. Ik neem bezoekers graag mee naar The Grand aan de bruisende boulevard van het mondaine Camps Bay. Het uitzicht over de Atlantische Oceaan, de gebotoxte bewoners met hun hondjes en de toeristen geven ook mij elke keer weer een ultiem vakantiegevoel. Nooit geweten dat je dat jaren vast kunt houden, maar vergis je niet: ik werk hier ook! Soms heb ik geen zin in de glamour van Camps Bay en kies ik voor Haas, een gezellig koffietentje annex galerie in de kleurrijke Bo-Kaap. De wijk wordt van oorsprong bewoond door de Cape Malay, de slaven die de VOC destijds vanuit het Verre Oosten naar Zuid-Afrika verscheepte. De oosterse invloeden zijn in veel winkeltjes en restaurants terug te vinden, maar daarnaast is de Bo-Kaap tegenwoordige ook een gewilde plek voor hippe Capetonians. Op het terras van Haas klappen zij, nippend aan een vers gebrande koffie, hun MacBook Pro open voor een of ander creatief designproject.

Tot slot mag mijn persoonlijke favoriet, The Roundhouse, in dit rijtje toppers natuurlijk niet ontbereken. Ik geloof niet dat ik ooit op een terras ben neergestreken met een mooier uitzicht. Over de boomtoppen kijk je uit over de bergkam de Twaalf Apostelen en het strand van Camps Bay. Ik doe mijn wandelschoenen hier altijd uit, aangemoedigd door het zachte gazon en de super relaxte sfeer met rondscharrelende kippen en peuters tussen de witte picknicktafels.

apostelen-wijn-kaapstad-zuid-afrika

Sprookjesachtige vallei

In het weekend gaan we vaak wandelen met ons zoontje Micah in de draagzak. Silvermine, een natuurreservaat zo’n 20 kilometer ten zuiden van het stadscentrum waar wij wonen, is favoriet. Na afloop van de wandeling nemen we een duik in het stuwmeer, voordat we ons programma voortzetten bij een van de nabijgelegen wijnhuizen. Deze zondagse lunch is een andere gewoonte uit de Capetonian Lifestyle die ik me, zonder al te veel tegenstribbelen, heb aangeleerd. Wij gaan graag naar Het Jonkershuis, het restaurant van het wijnhuis Groot Constantia, op zo’n tien minuten rijden van Silvermine. Het terras biedt een wijds uitzicht over de stad, en grenst aan een groot grasveld zodat het ook voor Micah een leuk uitje is.

Ook de wijnhuizen van Stellenbosch, Paarl, Wellington en Franschhoek zijn slechts een uur rijden van Kaapstad. Ik ga het liefst naar de sprookjesachtige vallei van Franschhoek. Laat je niet overdonderen door het overweldigende aanbod van wijnhuizen en restaurants, Franschhoek wordt ook wel de culinaire hoofdstad van Zuid-Afrika genoemd. Volg ook hier gewoon mijn advies en ga lunchen bij La Petite Ferme. Voor de prijs van een Nederlandse daghap, krijg je hier een culinair driegangendiner met heerlijke wijnen een geweldig uitzicht. Ja, het leven in Zuid-Afrika is goed.

Gigantische protea’s

Hoewel ik de Nederlandse natuur ook prachtig vind, was ik voor mijn emigratie helemaal niet zo’n wandelaar. Misschien omdat ik me tegenwoordig niet meer hoef af te zetten tegen de verplichte gezinswandelingen. Maar wat ongetwijfeld heeft bijgedragen aan mijn ‘bekering’ was de eerste kennismaking met de waanzinnige schoonheid van de natuur, de ruimte waarmee je hier wordt omringd en natuurlijk het weer. Die eerste wandeling in Kaapstad staat nog helder in mijn geheugen gegrift. Na een reis van vier maanden in een oude Toyota Hilux van Amsterdam naar Kaapstad, kwamen we aan in onze nieuwe woonplaats. Omdat we zo snel mogelijk wilden integreren, gingen we gretig in op elke uitnodiging. Zo wandelden we het eerste weekend met onze ‘nieuwe vrienden’ de laatste twee dagen van de Hoerikwaggotrail. De hele trail is vijf dagen, begint op Kaap Punt en eindigt op de Tafelberg.

Ik weet nog goed hoe ik me verbaasde over de kleuren, geuren en vormen van planten en natuur die ik nooit eerder gezien had. De gigantische protea’s, en de kleurrijke vogeltjes die hier maar rondvlogen alsof het een dierentuin was. Welkom in het rijkste florarijk op aarde (zie kader). Meteen ervoeren we dat je twee dagen volledig in de natuur kunt lopen, totaal afgeschermd van de stad en de voorsteden die de bergkammen omringen. Mocht (een gedeelte van) de Hoerikwaggotrail niet in je reisschema passen, dan zijn de botanische tuinen van Kirstenbosch een goed alternatief voor een kennismaking met de unieke Kaapse flora.

park-west-kaap-zuid-afrika

Azuurblauwe lagunes

Al met al was deze ervaring een geweldige start voor de omarming van de Capetonian lifestyle. Een andere onvergetelijke ervaring is de Whaletrail in natuurreservaat de Hoop, zo’n 250 kilometer ten oosten van Kaapstad. In maart liep ik de vijfdaagse wandeling met een groep van twaalf (inmiddels echte) vrienden. Hoewel we geen enkele walvis zagen, want het walvisseizoen is van juni tot november, maakten de honderden dolfijnen dat gemis draagbaar. Omdat er maximaal twaalf mensen per dag worden toegelaten, voelde ik me enorm rijk: wetende dat de kilometers lange verlaten stranden, de ruige kustlijn afgewisseld met azuurblauwe lagunes all yours zijn voor die dag. Wat een luxe! De hutten zijn goed verzorgd, de een is nog mooier gelegen dan de ander waardoor de aankomst elke dag een feest is. De ene dag sliepen we als Robinson Crusoë in een hut op een verlaten strand, de volgende dag in een robuust stenen huis op een dramatische klif. Ik kijk nu al uit naar volgend jaar, dan lopen we de Whaletrail nog een keer!

pinguins-west-kaap-zuid-afrika

Dit artikel is geschreven door Capetonian Flore de Vries.

Ontdek deze reis:
De mooiste wildernisgebieden aan de Indische Oceaan. Kaapstad en de tuinroute te voet. Een 14-daagse wandelvakantie met huurauto. Vanaf € 1223.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *