Wandelroute Lechweg: een natuurlijke inspiratiebron

In het Oostenrijkse Lechtal is sinds enige tijd de bijzondere, nieuwe wandelroute Lechweg geopend. Met SNP kun je de hoogtepunten van deze ‘Lechweg’ zelf ervaren. Vanaf de bron van de rivier wandel je langs idyllische dorpjes, betoverende luchtschilderingen en intens blauw water — zo zijn natuur en cultuur prachtig vervlochten!

Een lieflijk kabbelend beekje dat schijnbaar uit het niets ontspringt: zo ziet de oorsprong van de Lech eruit. Niets verraadt nog dat dit beekje verandert in een 264 kilometer lange rivier; een woest stromende rivier nota bene, die door diepe kloven buldert, brede grindvlaktes doorsnijdt en uiteindelijk uitmondt in de Donau. De Lech begint zoals in het voorjaar blaadjes aan de bomen verschijnen: voorzichtig, bescheiden, onopvallend en bovenal beloftevol.

8-daagse wandelarrangement

Het waterreservoir van de Lech bestaat uit de Formarinsee, een groot meer dat boven op de berg gelegen is. Van daaruit sijpelt het water de kalkstenen ondergrond in — om een eindje heuvelafwaarts als bron op te wellen. Een bron die niet alleen de oorsprong van de Lech vormt, maar ook het beginpunt is van een nieuwe, goed toegankelijke wandelroute: de Lechweg.

Langs het mooiste gedeelte van deze wandelweg heeft reisspecialist Jaap Miltenburg speciaal voor SNP een achtdaags wandelarrangement samengesteld. ‘Met afstanden rond de vijftien kilometer per dag en goed verzorgde wandelpaden — zonder uitstekende boomwortels of verraderlijke struikelstenen — is het een relatief lichte trektocht, ook goed te doen voor beginnende wandelaars’, aldus Jaap. ‘Mooi is dat je de reis zo uitdagend kunt maken als je zelf wilt. In het programma geven we naast de hoofdroute ook alternatieve opties aan, waardoor je voortdurend kunt improviseren. Dan kun je bijvoorbeeld kiezen tussen een afdaling langs een smal, steil paadje of juist langs een bredere, geleidelijkere weg. Op de Lechweg is er voor ieder wat wils.’

lech-wandelen-lechweg

Populair bergdorp

Vanaf de Formarinsee voert de route allereerst richting Lech: een mooi gelegen bergdorp op 1400 meter hoogte dat in de winter zeer in trek is bij skiërs en snowboarders en in de zomer als uitvalsbasis dient voor wandelaars. Opvallend is de grote hoeveelheid vier- en vijfsterrenhotels in de wintersportplaats, alsof Koning Winter hier in hoogsteigen persoon zijn hofhouding heeft. Lech is dan ook met recht een vorstelijke plek te noemen: al decennialang gaat de Nederlandse koninklijke familie erheen op wintersport.

En wie in het Lechtal wandelt, voelt zich ook de koning te rijk. Het landschap zit vol juwelen: van het saffierblauwe rivierwater tot aan een goudkleurige kerktoren in het hoofddal, op 1000 meter hoogte. Jaap: ‘Tegenwoordig zijn de eenvoudige, authentieke dorpjes daar in trek bij toeristen, maar vroeger heerste er armoede. In Elbigenalp staat nog een monument voor de Schwabenkinder, de kinderen van arme boeren die vroeger door louche types werden opgehaald en mee naar Zuid-Duitsland werden genomen. Daar werden ze aan het werk gezet, jongens op de boerderij, meisjes in de huishouding, vaak voor een hongerloontje. Veel ouders zagen hun kinderen nooit meer terug.’

Het houten monument herinnert niet alleen aan de Schwabenkinder, maar is direct een voorbeeld van het indrukwekkende houtsnijwerk dat in het Lechtal vervaardigd wordt. De houtsnijders uit de streek behoren tot de internationale top en er zijn diverse vakscholen die het ambacht onderwijzen.

wandelen-lechtal

Langste hangbrug van de Alpen

Een andere kunst die de inwoners van het Lechtal goed beheersen is die van het maken van luchtschilderingen. Jaap: ‘Van veraf lijken de huizen over kunstige vensters en uitbouwtjes te beschikken. Pas van heel dichtbij blijkt de illusie: in feite is het allemaal schilderkunst. In deze streek staat vooral het dorp Holzgau bekend om de overtuigende Lüftlmalereien.’

De daadwerkelijke bouwkunst langs de Lechweg is ook niet mis. De huizen en kerktorens steken idyllisch af tegen het decor van imposante bergwanden en langs de route liggen veel authentieke hooischuren. Zelfs de speciaal voor de Lechweg ontworpen bankjes en picknicktafels zijn zo mooi dat ze lijken op te gaan in het landschap. ‘Bij de picknicktafels staan ook vuurkorven’, vertelt Jaap. ‘Ideaal om onderweg wat worstjes te roosteren.’

Een bouwkundig hoogstandje is de onlangs aangelegde hangbrug in het kloofdal van de Höhen Bach. Met 200 meter is het de langste hangbrug van de Alpen. Wie wil, kan op de vierde dag van de wandeltocht zelf de oversteek maken.
Nabij dit kloofdal woonde in de negentiende eeuw ook de legendarische Geierwally, een eigengereide vrouw die weigerde onder te doen voor de mannelijke boeren in de streek. Zij hoedde haar eigen schapen en molk haar eigen koeien. Toen de boerengemeenschap op een dag besloot dat er een adelaarsnest moest worden verwijderd, was zij de enige die de gevaarlijke klim langs de loodrechte rotswanden durfde te volbrengen.

Haarvlecht

Waar de route de eerste dagen nog door kloofjes voert, bereikt de Lechweg op de zesde wandeldag een brede vlakte. Hier verandert de rivier in een vlechtend riviersysteem, bestaande uit allemaal smalle geulen met grindbanken ertussen. Nu en dan kruisen de waterstroompjes elkaar, als los gevlochten strengen haar.

De Duitse naam Lechzopf, ‘haarvlecht van de Lech’, is bijzonder toepasselijk. Terwijl de rivieren in de meeste Alpendalen kunstmatig worden ingeperkt, heeft de Lech (op een paar eenvoudige dammetjes na) vrij spel. Op de wijd uitwaaierende vlakte waan je je voor even in Alaska ― tot boven het bruisen van de rivier uit gemoedelijk geklingel van koeienbellen klinkt. Tijd voor een heerlijk Oostenrijkse maaltijd in het Gasthof!

lechtal-rivier-lech

Dit artikel is geschreven door Gemma Venhuizen.

Ontdek deze reis:
Volg de koninklijke Lechweg. Een 8-daagse individuele wandelvakantie langs hotels en pensions in het Oostenrijkse Lechtal. Vanaf € 495.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *