Wandelvakantie Duitsland: reisje langs de rijn

Loom leunen Jolanda en ik achterover op een rots hoog boven de Rijn. Laat zonlicht zet de met bos en struiken bedekte hellingen in een gouden glans. Tussen mijn schoenen door kijk ik naar de rivier die gestaag door een S-bocht stroomt en aan de horizon verdwijnt. Beneden ons versmalt hij en vouwt zich bijna dubbel om de rost waar we bovenop zitten. Wat een uitzicht!

Lawaai en drukte van treinen, autoverkeer en ronkende dieselschepen in het dal is hier boven ver weg. We zijn alleen en genieten met dit groene uitzicht in alle rust na van een aantal heerlijke wandeldagen van onze wandelvakantie Duitsland. De Rheinsteig overtreft al onze verwachtingen.

wandelvakantie-duitsland-pfalzgrt

Een vogelconcert

Het begint eerder deze week als we met de trein aankomen in Koblenz, de stad waar de Moesel de Rijn instroomt. Koblenz’ ruim tweeduizend jaar oude geschiedenis biedt genoeg schitterende monumenten en cultuur om een of twee dagen aan de wandelreis toe te voegen. De wandelroute start in het tien kilometer ten zuiden van Koblenz gelegen Braubach en gaat langs de mooiste etappes van de Rheinsteig. ‘Volgens mij hebben Hanz und Gretel hier ergens gewoond’, bedenk ik me in het oude centrum van Braubach, lopend tussen de vakwerkhuisjes en stilstaand bij Fritz’ Eck, een bovenhuisje zo smal dat ik er languit liggend beide muren zou raken. Een oud baasje open zijn raam en bekijkt op zijn gemak hoe wij ons in bochten wringen voor het optimale fotostandpunt. ‘Ja ja, nu heet dat mooi’, roept hij ons toe. ‘Maar nog geen vijftig jaar terug was het pure armoe daar bij Fritz met zijn schoonmoeder, beide grootouders, vrouw en drie zonen. Allemaal in dat piepkleine bovenhuisje, samen met twee koeien, een varken en een paard beneden.’

wandelvakantie-duitsland-burgkatz

Direct na Braubach begint het meest natuurrijke deel van de tocht. Hier toont de Rheinsteig ons trost alle beboste zijdalen van het Rijndal. Regelmatig lopen we in het groep van een vogelconcert te genieten. Verrassend. Uiterst aangenaam. Zangvogeltjes zingen uit volle borst, een beekje klatert langs onze schoenen en mijn achillespezen vullen zich met dat heftige gevoel van stijgende paden. Heerlijk. Omlaag en weer omhoog gaat het, onafgebroken. Het ene panorama volgt het volgende op. Bij elke Rijnbocht zien we weer een volgende kasteel vanaf een romantisch uitzichtkoepeltje of een goed geplaatst bankje. Bij menige burcht zitten mensen met een fonkelend glas witte wijn op het Rijnterras.

Ramptoerist

wandelvakantie-duitsland-marksburg

Vergeleken met Braubach hebben ze het op de Marksburg een stuk ruimer. Na een flinke klim belanden we op het burchtterras onder een enorme ringmuur waarboven torens en kantelen richting richting de hemel prikken. Het loopt al tegen de middag, wanneer we de burcht verlaten. Achter elkaar volgen we de Rheinsteig over smalle bospaadjes. Lekker koel. Met diep beneden ons een enorme Rijnbocht. Volgeladen vrachtschepen en vrolijke passagiersboten varen af en aan, maar al die bedrijvigheid is steeds ver genoeg weg, want hierboven heerst stilte. ‘Misschien moeten we maar weer eens gaan als we voor donker nog ergens aan willen komen?’ probeer ik de zaak weer in beweging te krijgen ‘Oké,’ zegt Jolanda en terwijl ik mijn rugzak weer omhang komt ze overeind van de uitzichtrots en rekt zich eens goed uit.

Beneden ons klinkt plotseling het gestamp van een zware scheepsdiesel. Een scheepshoorn loeit voluit en galmt over het water. Een tanker die stroomopwaarts buffelt, moet op het laatste ogenblik uitwijken voor een leeg duwbakstel dat met een bloedgang om de bocht komt zetten. De tanker zwaait naar bakboord, bijna haaks op de stroming en schampt met een doffe klap de duwbak. Wat er verder gebeurt, valt ergens onderaan de rots buiten mijn blikveld, maar een oorverdovend lawaai van scheurende scheepshuid, knallende klinknagels en openspringende lasnaden stijgt op uit de Rijnkloof. Dat klinkt niet goed. We kijken elkaar vertwijfeld aan. Wat doe je als wandelaar als er driehonderd meter onder je een aanvaring plaatsvindt? Inderdaad, dan wandel je rustig verder in plaats van de ramptoerist uit te gaan hangen.

Nimf van de Loreley

wandelvakantie-duitsland-loreley

De avond is al gevallen als we in Sankt Goarshausen aankomen. De laatste meters naar ons hotel lopen we gezellig mee in een processie van zo’n vijfhonderd bedevaartgangers. Zij verdwijnen een kerk in, wij landen op het terras van ons hotel. ‘Geen plaats meer in de herberg’, grapt de hotelhouder. ‘Alles zit vol in verband met de bedevaart.’
Als blijkt dat we gereserveerd hebben, krijgen we tocht een dak boven ons hoofd en een smakelijke warme hap. We zijn nauwelijks uitgegeten of de bedevaarders komen terug uit de kerk. Het koperen blaasensemble, dat tijdens de processie ingetogen stichtelijke liederen speelde, landt twee tafels bij ons vandaag en tapt nu uit een ander vaatje. Schlagers en marsliederen stijgen ten hemel, uit volle borst meegezongen door toegestroomde bedevaarders. Muss i denn, muss i denn zum Städtele hinaus. Boem-taratata, U-und du, mein Schatz, bleibst hier?

wandelvakantie-duitsland-nimf

De volgende ochtend is de hemelse vrede weergekeerd in Sankt Goarshausen. In alle rust spoelen we onze Kaiserbrötchen weg met koffie. Mijn oog valt op de Frankfurter Algemeine die op een leestafel ligt. Rijn gestremd door gekapseisde tanker, lees ik. Een tanker met 2400 ton zwavelzuur is nabij de Loreley om onbekende reden uit de koers gelopen en na een aanvaring met een duwbak gekapseisd en gezonken. De gevaarlijke lading bemoeilijkt het bergingswerk. ‘De nimf van de Loreley heeft weer een schipper verleid’, knikt de hotelhouder als hij ziet wat ik lees. ‘Ja, daar lijkt het wel op’, zeg ik. Ik weet wel beter, maar besluit mijn kaken verder op elkaar te houden.

Dit artikel is geschreven door Frank van Zwol.

Ontdek deze reis hier:

Beleef het mooiste deel van de 320 km lange Rheinsteig, een klassieker onder de Duitse langeafstandswandelroutes. Vanaf €355,-

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *